Ten tekst dotyczy samej techniki lutowania kontrolerów lotu, regulatorów 4 w 1, przewodów silników i wtyków XT60. Listy kontrolnej przed pierwszym podłączeniem tu nie znajdziesz. Opisuje ją osobny poradnik o ograniczniku prądu na tej stronie.
Narzędzia, które naprawdę się liczą
Poradnik GetFPV zaczyna od lutownicy: mniej więcej 20-40 W, z regulacją temperatury i wymiennymi grotami. Tania lutownica, która grzeje za mocno albo za słabo i nie da się jej ustawić, psuje każdy następny krok. Pyrodrone w poradniku dla początkujących pisze podobnie: małe lutownice zasilane prądem stałym, ustawiane dwoma przyciskami, w zupełności wystarczą, jeśli grot jest czysty, a temperaturę dobierasz świadomie.
Cyna: z ołowiem, z rdzeniem kalafoniowym, o średnicy około 0,7-0,8 mm. GetFPV poleca stop 60/40 (cyna i ołów). Pyrodrone woli 63/37, bo topi się i krzepnie w jednej temperaturze, więc trudniej o zimny lut. Warsztat Unmanned Tech używa 60/40 o średnicy 0,8 mm i ostrzega, że cyna bezołowiowa topi się w wyższej temperaturze i łatwiej pęka od drgań. Wybierz jeden stop z ołowiem i przy nim zostań. Lutuj w przewietrzanym pomieszczeniu i myj ręce po pracy.
Topnik: ten z rdzenia cyny wystarcza przy wielu małych polach, ale przy polach zasilania i dużych polach masy już nie. Unmanned Tech i Pyrodrone uważają dodatkowy topnik (pastę, pisak albo topnik w słoiczku) za oczywistość przy lutowaniu zasilania. Bez niego cyna nie chce zwilżyć utlenionej miedzi i zbiera się w krople jak woda na tłustej patelni.
Przydadzą się też: mosiężna wełna do czyszczenia grotu (przy dłuższej pracy lepsza niż mokra gąbka), trzecia ręka albo plastelina do podparcia, obcinaczki z płaskim ostrzem oraz plecionka albo odsysacz do poprawek.
Temperatura: na tyle wysoka, żeby lutować szybko
Cyna topi się w dużo niższej temperaturze niż ta, którą ustawiasz na lutownicy. Grot ma jednak szybko nagrzać sporą ilość miedzi, tak żeby lut powstał, zanim ciepło rozejdzie się po całej płytce. Orientacyjne wartości według GetFPV:
| Praca | Temperatura grotu |
|---|---|
| Zwykłe pola sygnałowe i silnikowe na kontrolerze / regulatorze | około 380°C (700°F) |
| Duże złącza i duża masa cieplna | około 415°C (780°F) |
Pyrodrone lutuje zwykle w około 350°C, a przy XT60 podnosi temperaturę. Unmanned Tech w warsztacie ustawia około 350°C do pól zasilania i około 300°C do małych pól sygnałowych. Proponuje też prosty sprawdzian: jeśli cyna nie rozpływa się w ciągu mniej więcej dwóch sekund, lutownica jest za zimna albo grot jest brudny.
Nie trzymaj grotu o temperaturze 415°C przez dziesięć sekund na małym polu UART. Krótki kontakt we właściwej temperaturze jest lepszy niż długie grzanie w „bezpiecznej”, niskiej temperaturze. Przy każdym sięgnięciu po lutownicę wyczyść grot i pocynuj go na nowo, bo nalot tlenków słabo przewodzi ciepło.
Najpierw cynuj obie strony, potem łącz
GetFPV i Pyrodrone podają tę samą, sprawdzoną kolejność:
- Zdejmij tylko tyle izolacji, ile wymaga pole. Jeśli zostawisz za długi odizolowany koniec przewodu, łatwo o zwarcie z sąsiednim polem lutowniczym, a przewód szybciej pęknie od drgań.
- Nałóż topnik na przewód i pole, jeśli lutujesz duże pole albo poprawiasz stary lut.
- Pocynuj przewód. Nabierz na grot odrobinę cyny, nagrzej przewód i podawaj cynę z drugiej strony, aż wsiąknie między druciki. Odsłonięty odcinek powinien mieć długość pola, żeby nic nie wystawało.
- Pocynuj pole w ten sam sposób: z odrobiną cyny na grocie ciepło szybciej przechodzi na pole. Poczekaj, aż kropla się rozpłynie, i dołóż tylko tyle cyny, żeby na polu powstała lekko wypukła warstwa. Jeśli nałożysz za dużą kulkę, cyna rozleje się na boki, kiedy przyłożysz przewód.
- Połącz. Przyłóż pocynowany przewód do pocynowanego pola i grzej, aż cyna z obu stron połączy się w jeden gładki lut. Odsuń lutownicę i nie ruszaj przewodu, dopóki cyna nie zastygnie.
Dobry lut jest błyszczący, gładki i łagodnie schodzi na pole. Matowy, ziarnisty albo kulisty to zimny lut. Unmanned Tech poprawia go tak: świeży topnik, ponowne nagrzanie, aż stara cyna się rozpłynie, odrobina nowej cyny i bezruch. Zwykle to bezpieczniejsze niż zdejmowanie całej cyny do gołej miedzi.
Przewody silników i odciążenie
Na luty przewodów silników cały czas działają drgania. Pyrodrone radzi przyciąć każdy przewód tak, żeby kończył się dokładnie na polu, pocynować krótki odcinek, przylutować go i przypiąć przewody opaską do ramienia, żeby nie ciągnęły za lut. Niektórzy prowadzą przewody silników w stronę stosu elektroniki i lutują je do pól regulatora od tyłu, żeby mniej szarpały. Oba sposoby są dobre, jeśli przewód nie wygina lutu przy każdym obrocie śmigła.
Przy polach z otworem GetFPV radzi nie zalewać otworu cyną z wyprzedzeniem. Pocynuj przewód tylko lekko, żeby dalej mieścił się w otworze, przełóż go na drugą stronę i lutuj od spodu płytki. Przy kraksie prędzej urwie się wtedy przewód niż pole.
XT60 i plastik, który mięknie od ciepła
Przewody zasilające to najtrudniejsze luty w piątce: dużo miedzi, gruby przewód i duży prąd. Jeśli masz większy grot, załóż go, podnieś temperaturę do górnej wartości z tabeli i dodaj topnik. Koszulkę termokurczliwą nasuń na przewód, zanim zaczniesz lutować.
Wskazówkę GetFPV dotyczącą XT60 warto stosować za każdym razem: wepnij drugi wtyk w ten, który lutujesz. Dzięki temu styki nie rozjadą się na boki, kiedy plastik zmięknie od ciepła. Lekko pocynuj styk, porządnie pocynuj przewód, włóż go, grzej styk razem z przewodem i dołóż tyle cyny, żeby druciki zniknęły pod gładkim lutem przy krawędzi. Polaryzację sprawdź, zanim lut zastygnie.
Po lutowaniu
Obejrzyj wszystko w dobrym świetle. Szukaj mostków cyny między sąsiednimi polami, kulek cyny ukrytych pod kontrolerem lotu i przewodów, które ruszają się przy lekkim pociągnięciu. Unmanned Tech radzi przed każdym wyjściem na latanie szybko obejrzeć najważniejsze luty zasilania. Sprawdzenie ciągłości na XT60 przy odłączonym pakiecie wciąż należy do listy kontrolnej przed pierwszym podłączeniem.
Płytki do ćwiczeń nie są fanaberią. Przypalone pole na złomie kosztuje mniej niż oderwane pole masy na nowym regulatorze 4 w 1.