Porada

Jak robić lepsze zdjęcia dronem DJI: RAW czy JPEG, seria AEB, 12 czy 48 MP i histogram

Większość porad o kamerze w dronie dotyczy filmów: liczby klatek, filtrów ND, profilu D-Log M. Zdjęciom poświęca się mniej uwagi, a to na nich każdy błąd widać w pełnym powiększeniu. Niebo jako biała plama, ciemna breja w miejscu horyzontu albo plik 48 MP, który wcale nie wygląda lepiej niż 12 MP.

Poniżej omawiam ustawienia zdjęć w DJI Fly, które dają największą różnicę: format pliku, tryby 12 MP i 48 MP, serię zdjęć z różną ekspozycją (AEB) i pomoce do oceny ekspozycji. Liczby pochodzą z DJI Mini 4 Pro, bo jego instrukcja i specyfikacja dokładnie opisują tryby zdjęć. Inne modele mają podobne menu, ale zakresy i liczba klatek w serii są inne, więc sprawdź specyfikację swojego drona.

Co potrafi kamera Mini 4 Pro

Według specyfikacji DJI Mini 4 Pro ma matrycę 1/1,3 cala o rozdzielczości 48 MP, obiektyw f/1,7 i kąt widzenia odpowiadający ogniskowej 24 mm. Przy zdjęciach:

  • ISO 100-6400 w trybie 12 MP i 100-3200 w trybie 48 MP;
  • czas naświetlania od 1/16000 do 2 s przy 12 MP (do tego 2,5-8 s jako symulowany długi czas naświetlania) i od 1/8000 do 2 s przy 48 MP;
  • tryby zdjęć: pojedyncze („Single”), AEB, seryjne („Burst”) i z samowyzwalaczem („Timed”), a do tego osobny tryb panoramy („Pano”) w wariantach „Sphere”, „180°”, „Wide Angle” i „Vertical”;
  • format pliku JPEG albo DNG (RAW).

Już w specyfikacji widać, że tryb 48 MP ma ograniczenia: niższe maksymalne ISO, brak 1/16000 s i brak symulowanego długiego naświetlania.

JPEG czy DNG

JPEG to gotowy obraz. Dron nałożył już balans bieli, kontrast, wyostrzenie i kompresję. Dostajesz mały plik, który od razu dobrze wygląda. DNG to plik RAW. Adobe opisuje pliki RAW jako nieprzetworzone dane z matrycy: balans bieli jest zapisany obok obrazu, a nie wpalony w niego, i to ty decydujesz, jak plik zostanie wywołany. Jako zalety Adobe wymienia brak artefaktów kompresji JPEG, możliwość zmiany balansu bieli po zrobieniu zdjęcia i dane 16-bitowe, które dają więcej szczegółów. Sam DNG jest otwarcie opublikowanym formatem RAW i według Adobe obsługuje go wiele programów.

W praktyce:

  • JPEG, jeśli zdjęcia mają od razu trafić do telefonu i nie zamierzasz ich obrabiać;
  • DNG, jeśli będziesz je obrabiać, zwłaszcza przy jasnym niebie nad ciemną ziemią albo w mieszanym świetle o zachodzie słońca. Plik RAW najbardziej pomaga przy balansie bieli i jasnych partiach obrazu.

Płaci się za to miejscem i czasem. Adobe zaznacza, że pliki RAW są dużo większe od JPEG-ów, więc karta szybciej się zapełnia, a każdy plik RAW trzeba wywołać, zanim się go komuś pokaże.

Format ustawisz w DJI Fly w ustawieniach kamery („Camera”), w parametrach trybu zdjęć, obok proporcji obrazu i rozdzielczości.

12 MP czy 48 MP

48 MP wygląda na oczywisty wybór. Instrukcja pokazuje, dlaczego wcale taki nie jest:

  • Bez SmartPhoto. W trybie pojedynczego zdjęcia Mini 4 Pro domyślnie korzysta ze SmartPhoto. Ta funkcja łączy rozpoznawanie sceny z HDR: robi kilka klatek pod rząd i składa je w jedno zdjęcie. DJI pisze, że SmartPhoto nie działa, kiedy dron się porusza albo kiedy wybierzesz 48 MP, i że jakość zdjęć będzie wtedy inna.
  • Bez powiększenia cyfrowego. Według instrukcji powiększenie cyfrowe działa tylko przy zdjęciach 12 MP.
  • Węższy zakres ekspozycji. ISO kończy się na 3200 zamiast 6400, a najkrótszy czas naświetlania to 1/8000 s.

Tryb 48 MP ma sens, kiedy zamierzasz mocno kadrować albo drukować duże odbitki, światło jest dobre, a dron stoi nieruchomo w zawisie. Wieczorem, w ostrym kontrastowym świetle albo kiedy zależy ci na HDR w pojedynczym zdjęciu, często lepiej wypada 12 MP.

Kiedy w pojedynczym zdjęciu nie ma efektu HDR

Instrukcja wymienia sytuacje, w których pojedyncze zdjęcie nie dostanie efektu HDR:

  • dron się porusza albo jest niestabilny przez silny wiatr;
  • balans bieli jest ustawiony ręcznie;
  • kamera jest w trybie automatycznym („Auto”), a korektę ekspozycji (EV) zmieniasz ręcznie;
  • kamera jest w trybie automatycznym i włączona jest blokada ekspozycji;
  • kamera jest w trybie „Pro”.

Jeśli więc fotografujesz w trybie „Pro” albo z ręcznym balansem bieli, nie licz na to, że dron sam poradzi sobie z jasnym niebem. Do tego służy AEB.

AEB: seria zdjęć do scen o dużym kontraście

AEB (automatyczna seria z różną ekspozycją) robi kilka zdjęć z różną ekspozycją. W Mini 4 Pro to 3, 5 albo 7 klatek przy 12 MP i 3 albo 5 klatek przy 48 MP, z krokiem 0,7 EV. Pięć klatek 48 MP dodała aktualizacja oprogramowania: w informacjach o wydaniu z 21 grudnia 2023 roku (oprogramowanie drona v01.00.0300, DJI Fly 1.12.4) DJI wymienia obsługę pięciu zdjęć 48 MP w trybach AEB i seryjnym.

Same klatki nic nie dają. Łączy się je na komputerze. W Lightroomie Classic Adobe opisuje to tak:

  1. Zaznacz zdjęcia z serii.
  2. Wybierz „Photo > Photo Merge > HDR” (Ctrl+H).
  3. Zostaw włączone automatyczne wyrównanie („Auto Align”), jeśli kadr przesunął się między klatkami. Według Adobe przydaje się ono przy zdjęciach z ręki, a dron w zawisie jest bliżej zdjęć z ręki niż ze statywu.
  4. Jeśli ruchome obiekty (samochody, drzewa na wietrze, woda) zostawiają półprzezroczyste duchy, włącz ich usuwanie („Deghost”). Adobe radzi zacząć od poziomu „Low” i podnosić go tylko w razie potrzeby.
  5. Kliknij „Merge”. Wynikiem jest plik DNG, który obrabiasz jak każde zdjęcie RAW.

Pomaga kilka nawyków. Po zatrzymaniu drona odczekaj chwilę w zawisie i dopiero wtedy naciśnij spust migawki. Lista z instrukcji pokazuje, że ruch i wiatr psują składanie kilku klatek w pojedynczym zdjęciu, a przy składaniu serii na komputerze działa to tak samo. Przy kroku 0,7 EV najciemniejszą i najjaśniejszą klatkę dzieli 1,4 EV w serii 3 zdjęć, 2,8 EV przy 5 i 4,2 EV przy 7. Scena ze słońcem w kadrze zwykle wymaga szerszego rozrzutu. Im dłuższa seria, tym więcej czasu na to, żeby coś poruszyło się między klatkami.

Histogram i ostrzeżenie o prześwietleniu

Ekran telefonu albo aparatury słabo nadaje się do oceny ekspozycji, zwłaszcza w słońcu. DJI Fly ma dwie pomoce w ustawieniach kamery, w ustawieniach ogólnych („General Settings”):

  • Histogram. Instrukcja opisuje go krótko: służy do sprawdzenia, czy ekspozycja jest właściwa. Jeśli wykres opiera się o prawą krawędź, jasne partie są wypalone. Jeśli o lewą, cienie są czarne.
  • Ostrzeżenie o prześwietleniu („Overexposure Warning”). Prześwietlone fragmenty są oznaczane ukośnymi paskami.

Włącz oba. Przy zdjęciach do obróbki zwykle lepiej nie dopuścić do pasków na niebie, niż na siłę ratować jasne cienie. Plik RAW daje jeszcze trochę zapasu na rozjaśnienie cieni, a z białego nieba nie da się już wyciągnąć szczegółów.

Ekspozycję w trybie automatycznym ustawisz, stukając w ekran w wybranym miejscu: tak włączasz ostrość albo pomiar punktowy w tym punkcie. Potem przeciągnij ikonę obok ramki w górę albo w dół, żeby zmienić korektę ekspozycji. Przytrzymanie ramki blokuje ekspozycję. Żeby ją odblokować, przytrzymaj ekran jeszcze raz albo stuknij w inne miejsce.

Ostrość

Instrukcja wymienia sytuacje, w których kamera może źle ustawić ostrość: ciemne obiekty daleko, powtarzające się wzory albo powierzchnie bez faktury, błyszczące i odbijające światło obiekty, takie jak latarnie i szkło, migające światła, szybko poruszające się obiekty, szybki ruch drona albo stabilizatora kamery (gimbala) i obiekty w bardzo różnej odległości w jednym kadrze. Z góry wiele krajobrazów wygląda właśnie tak: woda, szklane dachy, pola w powtarzalny wzór. Jeśli zdjęcia wychodzą miękkie, przełącz się z automatycznej ostrości (AF) na ręczną (MF) i włącz podświetlanie ostrości. Według instrukcji w trybie MF ostre obiekty są obrysowane na czerwono, a poziom podświetlania („Peaking Level”) decyduje o grubości obrysu.

Dbaj też o czysty obiektyw. A jeśli w dzień potrzebujesz dłuższego czasu naświetlania, DJI radzi po prostu założyć filtr ND.

Przed ważnym lotem

Lista DJI dotycząca kamery jest krótka i warto się jej trzymać:

  • sprawdź ustawienia kamery przed startem;
  • przed ważnymi ujęciami zrób kilka próbnych zdjęć, żeby upewnić się, że kamera działa poprawnie;
  • nie wyjmuj karty microSD, kiedy dron robi zdjęcia albo nagrywa;
  • wyłączaj drona prawidłowo, bo inaczej ustawienia kamery się nie zapiszą.

Instrukcja zaleca też robienie zdjęć w trybie lotu „Normal” albo „Cine” i delikatne ruchy drążkami.

Lista kontrolna

  • DNG, jeśli będziesz obrabiać zdjęcia, JPEG, jeśli nie.
  • 12 MP przy słabym i kontrastowym świetle oraz wtedy, gdy zależy ci na HDR w pojedynczym zdjęciu; 48 MP w dobrym świetle i w zawisie.
  • Histogram i ostrzeżenie o prześwietleniu włączone.
  • Scena o dużym kontraście: AEB, 5 klatek, jeśli dron stoi stabilnie.
  • Serię AEB łączysz w Lightroomie z automatycznym wyrównaniem i w razie potrzeby z usuwaniem duchów.
  • Przed zdjęciem dron stoi nieruchomo w zawisie.
  • Miękkie zdjęcia nad wodą albo powtarzalnym wzorem: spróbuj ręcznej ostrości z podświetlaniem.