Przykłady dotyczą trybu 2: gaz i odchylenie na lewym drążku, pochylenie i przechylenie na prawym.
Gaz: zapadka albo hamulec cierny
Drążek gazu w aparaturze do wielowirnikowców nie wraca na środek. Zostaje tam, gdzie go puścisz, a trzyma go zapadka (blaszka przeskakująca po ząbkach, stąd klikanie) albo blaszka cierna, która tylko stawia opór.
Oscar Liang zdjął zapadkę w swoim Taranisie i poluzował gaz. Uzasadnia to tak: zapadkę zaprojektowano z myślą o samolotach, a każdy ząbek przeskakuje zakres wartości gazu, przez co trudniej utrzymać równy zawis. Przy płynnym oporze drążek zatrzymasz w dowolnym miejscu.
Siła oporu to kwestia gustu. Za luźny drążek sam się przesuwa, gdy go puścisz, a za ciasny utrudnia drobne poprawki gazu. Oscarowi luźniejszy gaz dał płynniejsze i szybsze sterowanie.
Sprężyny na pozostałych osiach
Pochylenie, przechylenie i odchylenie wracają na środek dzięki sprężynom. Mocniej napięta sprężyna wymaga większej siły, żeby wychylić drążek ze środka. Oscar napina wszystkie trzy, bo przy luźnych sprężynach łatwiej o przypadkowy ruch, na przykład muśnięcie przechylenia podczas przewrotu na pochyleniu. Wspomina też, że część pilotów woli lżejsze pochylenie niż przechylenie.
Położenie śrubek zależy od aparatury i mechanizmu drążków:
- W aparaturach z drążkami M7, na przykład w FrSky Taranis Q X7, Oscar reguluje przechylenie, pochylenie i odchylenie kluczem imbusowym 1,5 mm, a opór gazu małym śrubokrętem krzyżakowym. Te same narzędzia podaje pomoc techniczna Radiomastera.
- Drążki Radiomaster AG01 mają śrubki regulacyjne dostępne od przodu, więc nie trzeba otwierać aparatury.
- W niektórych tańszych aparaturach da się regulować tylko gaz. Tak jest według Oscara w BetaFPV LiteRadio 2.
Co do kierunku: Radiomaster i Oscar piszą zgodnie, że przy śrubkach sprężyn obrót zgodnie z ruchem wskazówek zegara luzuje, a przeciwny napina. To odwrotnie, niż podpowiada odruch, więc kręć po ćwierć obrotu i za każdym razem sprawdzaj drążek ręką. Nie wykręcaj żadnej śrubki daleko: jeśli wpadnie do środka, trzeba będzie rozkręcić obudowę.
Zmieniaj jedną oś naraz, wylataj kilka akumulatorów i dopiero potem poprawiaj dalej. Dobrze sprawdza się do tego symulator, bo nie ma w nim stresu prawdziwego lotu. Jak podłączyć aparaturę z EdgeTX do komputera jako joystick USB, opisuje artykuł o symulatorze na tej stronie.
Chwyt: kciuki, szczypce albo mieszany
Napięcie sprężyn i chwyt idą w parze. Oscar porównuje trzy sposoby trzymania drążków:
- Kciuki na górze drążków. Łatwo się przestawić, jeśli ktoś grał na padzie, pełne wychylenie przychodzi bez trudu, a przy małych aparaturach ten chwyt jest najwygodniejszy. Drobne poprawki wychodzą jednak mniej precyzyjnie, drżenie palców w stresie albo na zimnie jest bardziej widoczne, a kciuk może się ześlizgnąć.
- Szczypce: kciuk i palec wskazujący po bokach drążka. Daje więcej precyzji i stabilności, zwłaszcza przy drobnych ruchach. Wymaga czasu na naukę, przy długim lataniu może męczyć nadgarstek, trudniej o pełne wychylenie, a na małych aparaturach jest niewygodny i wielu pilotów dokłada wtedy smycz na szyję.
- Chwyt mieszany: kciuk na górze, palec wskazujący lekko prowadzi drążek z boku. To kompromis, na który najłatwiej przejść z chwytu kciukami.
Nie ma jednej dobrej odpowiedzi. Oscar radzi wypróbować różne końcówki drążków, dopasować napięcie i długość drążków do wybranego chwytu, a zmianę przećwiczyć najpierw w symulatorze.
Kalibracja po każdej zmianie
Po wymianie mechanizmu drążków albo sprężyn, a także wtedy, gdy środek nie wypada dokładnie pośrodku, skalibruj drążki w aparaturze. W EdgeTX kalibracja jest w ustawieniach sprzętu aparatury („Hardware”, „Calibration”). Instrukcja EdgeTX podaje kilka zasad:
- wychylaj każdy drążek do oporu w lewo i w prawo oraz w górę i w dół, nie kręć nim w kółko;
- na końcach naciskaj normalnie, bo zbyt mocny nacisk może dać błędną kalibrację;
- jeśli aparatura ma przełącznik sześciopozycyjny, naciśnij jego przyciski od lewej do prawej, z mniej więcej sekundą przerwy między nimi.
Na stronie odczytów analogowych w ekranie diagnostycznym („Analogs”) widać skalibrowane i surowe wartości każdego drążka. Sprawdzisz tam, czy wartość przy puszczonym drążku stoi w miejscu, czy pływa.
Na tym samym ekranie ustawień sprzętu jest filtr ADC („ADC filter”). Według instrukcji EdgeTX w modelach z kontrolerem lotu zwykle powinien być wyłączony.
Sprawdzenie w programie Betaflight
Na koniec podłącz drona i otwórz w Betaflight Configuratorze zakładkę odbiornika („Receiver”). Przy drążkach na środku przechylenie, pochylenie i odchylenie powinny pokazywać 1500 albo wartość bardzo bliską, a przy pełnym wychyleniu zbliżać się do 1000 i 2000. Co zrobić, gdy skrajne wartości się nie zgadzają, opisuje artykuł o zakładce odbiornika na tej stronie.
Jeśli środek drga o kilka wartości, w zakładce odbiornika jest jeszcze martwa strefa („Deadband”), z osobnym ustawieniem dla odchylenia. Program pomija w niej drobne ruchy drążka wokół środka. Oscar zmierzył w LiteRadio 2 środek, który skakał między 1496 a 1504, i ustawił martwą strefę na 5. Trzymaj ją jak najmniejszą, bo pomija też drobne poprawki pilota.