Jak zaktualizować ExpressLRS przez Wi-Fi, kontroler lotu albo USB i co zabezpieczyć przed przejściem na wersję 4

Jeśli przechodzisz, wgraj od razu 4.0.1 albo nowszą. Informacje o wydaniu 4.0.1 każą zaktualizować się wszystkim użytkownikom 4.0.0, zwłaszcza tym z odbiornikami na układzie SX1280 (2,4 GHz). Ta wersja naprawia m.in. część przypadkowych zerwań łącza i sytuacje, w których łącze nie chciało się z powrotem zestawić. W chwili pisania najnowsze wydanie to 4.1.0.

Opisy niżej opierają się na stronach dokumentacji ExpressLRS o aktualizacji odbiorników i modułów nadawczych. ExpressLRS Configurator w wersji 1.8.0 (lipiec 2026) dostał nowy wygląd, więc ekrany mogą się różnić od opisu, ale kolejne kroki są te same.

Co zrobić przed przejściem z 3.x na 4.x?

• Zrób kopię własnych ustawień. Wersja 4.0 zmieniła system plików w pamięci flash z SPIFFS na LittleFS i nie da się go przekonwertować na miejscu. Własne zmiany ze strony sprzętu i wszystko, co ustawiłeś w zakładce opcji na stronie konfiguracyjnej (prędkość transmisji odbiornika, AirPort, nadpisane ustawienia Wi-Fi i domeny regulacyjnej), zniknie. Informacje o wydaniu każą wcześniej zrobić kopię plików hardware.json i options.json. Plik hardware.json pobierzesz ze strony konfiguracyjnej przed aktualizacją i wgrasz z powrotem po niej. Przypisań wyjść PWM i protokołów szeregowych zmiana nie dotyczy.
• Sprawdź, czy twój sprzęt nadal jest obsługiwany. Wersja 4.0 porzuciła wszystkie urządzenia na układach STM32, w tym cały sprzęt R9M i urządzenia Ghost. One zostają na 3.x.
• Tryby pełnej rozdzielczości na 8 i 12 kanałów. Te tryby nie pomijają już kanału CH5, więc CH5 jest zwykłym pełnym kanałem, dawny CH9 albo CH13 znika, a flaga uzbrojenia siedzi na CH14. Informacje o wydaniu podsuwają przesunięcie kanałów od CH6 w górę o jeden w dół albo wybranie większej liczby kanałów. Jeśli latasz w jednym z tych trybów (najczęściej z odbiornikami PWM), sprawdź przypisanie kanałów.
• Odbiorniki wbudowane w kontroler lotu (SPI). Tych nie zaktualizujesz ExpressLRS Configuratorem, bo ich kod ExpressLRS jest częścią Betaflighta. Betaflight 2026.6 dodał obsługę ExpressLRS 4 dla odbiorników SPI, ale domyślnie nadal powstaje wersja 3. Żeby dostać czwórkę, dodajesz ELRSV4 w opcjach kompilacji w programie do wgrywania oprogramowania. Od tej chwili płytka nie zadziała z nadajnikami na 3.x.
• Skrypt Lua. W wersji 4.0 skrypt nazywa się elrs.lua. Usuń z karty SD stare pliki elrsV3.lua i elrsV3.luac, żeby w menu narzędzi nie wisiały dwa skrypty ExpressLRS.

Jakie opcje ustawić w Configuratorze?

Niezależnie od metody Configurator przed kompilacją albo wgraniem pyta o te same opcje:

• Domena regulacyjna jest obowiązkowa. Na 2,4 GHz wybierasz między ISM_2400 a EU_CE_2400. Domena unijna używa LBT, czyli nasłuchu przed nadawaniem, więc w Polsce i w całej UE wgraj ją i do modułu, i do odbiornika. Dokumentacja podaje, że ustawienia odbiornika powinny pasować do ustawień modułu, inaczej nie dojdzie do synchronizacji ani parowania.
• Fraza parowania jest opcjonalna, ale dokumentacja mocno ją zaleca. Jeśli już jej używasz, wpisz dokładnie tę samą frazę, bo inaczej odbiornik po aktualizacji się nie połączy.
• Domowa sieć Wi-Fi też jest opcjonalna. Gdy ją podasz, urządzenie następnym razem w trybie Wi-Fi samo do niej dołączy i przy wgrywaniu nie musisz przełączać sieci na komputerze ani telefonie.

Jak zaktualizować odbiornik przez Wi-Fi?

Wi-Fi nie wymaga kabli ani rozkręcania drona.

1. W Configuratorze wybierz wersję z oficjalnych wydań, a potem kategorię i model odbiornika. Jako metodę wgrywania ustaw Wi-Fi i uzupełnij opcje.
2. Kliknij przycisk kompilacji („Build”). Otworzy się folder z jednym plikiem firmware.bin.gz. Od ExpressLRS 3.3.0 i Configuratora 1.6.0 jest tylko ten jeden plik w formacie gzip i wgrywasz go tak, jak jest, bez rozpakowywania.
3. Wprowadź odbiornik w tryb Wi-Fi. Dokumentacja podaje dwa sposoby. Automatyczne Wi-Fi: wyłącz aparaturę z modułem, wyłącz i włącz zasilanie odbiornika i odczekaj co najmniej 60 sekund. Odbiornik, który nie dostaje poprawnych pakietów CRSF, sam uruchamia Wi-Fi, a dioda zaczyna szybko mrugać (w odbiornikach z diodą RGB pulsuje na zielono). Drugi sposób to skrypt ExpressLRS Lua w aparaturze: sekcja łączności Wi-Fi („Wifi Connectivity”), a w niej włączenie Wi-Fi odbiornika („Enable RX WiFi”). Działa on jednak tylko wtedy, gdy odbiornik jest sparowany i połączony z modułem.
4. Jeśli zasilasz drona z pakietu LiPo, zapewnij nadajnikowi wideo przepływ powietrza albo na czas aktualizacji odłącz go od kontrolera lotu.
5. Na telefonie albo laptopie połącz się z siecią „ExpressLRS RX” (hasło expresslrs) i otwórz w przeglądarce 10.0.0.1. Jeśli przy poprzednim wgrywaniu podałeś domową sieć, odbiornik połączy się z nią, a ty otwierasz http://elrs_rx.local. Gdy ten adres się nie otwiera, mDNS nie działa na tym urządzeniu albo w sieci. Adres odbiornika znajdziesz wtedy na liście DHCP w routerze albo poleceniem arp -a.
6. W zakładce aktualizacji („Update”) przeciągnij plik i kliknij przycisk o tej samej nazwie. Według dokumentacji trwa to minutę lub dwie i kończy się komunikatem o powodzeniu. Starsze oprogramowanie nie ma tej zakładki, a pole do wgrania pliku jest niżej na stronie.
7. Po kilku sekundach dioda odbiornika powinna wrócić do powolnego mrugania.

Jeśli komputer i odbiornik są w tej samej domowej sieci, Configurator obejdzie się bez ręcznego wgrywania pliku. Wprowadź odbiornik w tryb Wi-Fi, a potem zamiast kompilacji kliknij przycisk wgrywania („Flash”).

Przy przejściu z 3.x na 4.x ten krok trzeba przemyśleć. Gdy moduł ma już 4.x, odbiornik na 3.x się z nim nie połączy, więc skryptem Lua go nie dosięgniesz. Takie odbiorniki wprowadzaj w tryb Wi-Fi automatycznie albo zaktualizuj je, zanim zaktualizujesz moduł.

Jak wgrać oprogramowanie przez kontroler lotu albo przejściówkę USB?

Przez kontroler lotu (BetaflightPassthrough). Odbiornik zostaje przy kontrolerze, a oprogramowanie trafia do niego przez port USB kontrolera. Dokumentacja wymienia kilka kroków, od których jej zdaniem zależy powodzenie: rozłącz i zamknij Betaflight Configurator (albo inny program do konfiguracji kontrolera), wyłącz i włącz zasilanie kontrolera, odłącz i podłącz z powrotem kabel USB, a pakiet LiPo podłączaj tylko wtedy, gdy odbiornik nie dostaje zasilania z samego USB. Potem jako metodę wybierz „BetaflightPassthrough” i kliknij „Flash”. Zielony pasek w Configuratorze oznacza sukces, a dioda odbiornika wraca do powolnego mrugania.

Przez przejściówkę USB-UART. Ta metoda zostaje na wypadek, gdy inne zawiodą. Odłącz odbiornik od kontrolera lotu i podłącz go do przejściówki USB-UART (układy CP210x, FT232, CH340 albo CH9102). Przytrzymaj przycisk „boot” albo zewrzyj pola lutownicze „boot” z masą i podłącz przejściówkę do komputera. Ciągłe światło diody oznacza, że odbiornik jest w trybie programowania. Jako metodę wybierz „UART” i wgraj oprogramowanie. Potem usuń zworkę z pól lutowniczych. Dokumentacja podkreśla, że nawet gdy dioda świeci ciągle po nieudanej aktualizacji, trzeba ręcznie wprowadzić odbiornik w tryb programowania. Wtedy masz pewność, że siedzi w programie rozruchowym, a nie wpadł w pętlę restartów.

Jak zaktualizować moduł nadawczy?

Przez Wi-Fi. Zasada jest ta sama co w odbiorniku. Przygotuj plik w Configuratorze, a potem w skrypcie ExpressLRS Lua wybierz łączność Wi-Fi i włączenie Wi-Fi („Enable WiFi”). Na ekranie aparatury pojawi się napis „WiFi Running”. Połącz się z siecią „ExpressLRS TX” (hasło expresslrs), otwórz 10.0.0.1 (albo http://elrs_tx.local, jeśli moduł jest w domowej sieci) i wgraj plik w zakładce „Update”. Po wszystkim wyjdź ze skryptu Lua i uruchom go ponownie, żeby sprawdzić wersję. Jeśli po włączeniu Wi-Fi skrypt stanie z błędem składni, dokumentacja każe się nie przejmować: moduł i tak jest w trybie Wi-Fi, a błąd zwykle wynika ze starszej aparatury, starszego EdgeTX albo z niedopasowania skryptu do oprogramowania modułu.

Moduł wewnętrzny przez EdgeTX (EdgeTXPassthrough). Ta metoda działa tylko w aparaturach z wbudowanym modułem ExpressLRS. Dokumentacja podaje minimalne wersje EdgeTX dla poszczególnych aparatur, więc jeśli twoja ma starszą, najpierw zaktualizuj EdgeTX. Potem w aparaturze, w menu systemowym na stronie sprzętu, ustaw port szeregowy USB-VCP na CLI. Podłącz aparaturę do komputera i wybierz na niej „USB Serial (VCP)”. W Windowsie sprawdź w Menedżerze urządzeń, czy aparatura widnieje jako STMicroelectronics Virtual COM Port. Dokumentacja nazywa ten krok częstym źródłem kłopotów. Jeśli aparatury tam nie ma, potrzebujesz sterownika VCP. W Configuratorze wybierz „EdgeTXPassthrough” i kliknij „Flash”.

Moduł zewnętrzny przez USB. Podłącz moduł do komputera kablem USB do transmisji danych. Dokumentacja radzi wyjąć go z aparatury, a w niektórych modułach do portu USB dostaniesz się dopiero po rozkręceniu obudowy. W Windowsie moduł powinien pojawić się w Menedżerze urządzeń w grupie portów. Jeśli go tam nie ma, zainstaluj sterownik do jego układu USB-UART (CP210x, CH340 albo CH9102). Niektóre moduły mają przełączniki albo zworki, które decydują, z czym łączy się port USB: dokumentacja wspomina o zworkach lub przełącznikach w środku modułów Happymodel ES24TX i o przełącznikach z tyłu modułów BetaFPV Micro. Ustaw je w pozycji do wgrywania przez UART. W Configuratorze wybierz „UART” i wgraj oprogramowanie. Potem przestaw przełączniki z powrotem na normalną pracę, włóż moduł do aparatury i sprawdź wersję w skrypcie Lua.

Co sprawdzić po aktualizacji?

• Sprawdź wersję: modułu w skrypcie Lua, odbiornika na stronie konfiguracyjnej.
• Nie odcinaj zasilania w trakcie wgrywania. Jeśli po nieudanej aktualizacji dioda odbiornika świeci ciągle, a odbiornik nie chce wejść w tryb Wi-Fi, dokumentacja ostrzega, że mógł zostać zablokowany programowo („soft-brick”). Strona o odblokowywaniu („Unbricking”) opisuje, jak go odratować, zwykle przez UART i tryb programowania.
• Jeśli przed przejściem na 4.x zrobiłeś kopię hardware.json, wgraj ją z powrotem.
• Przed pierwszym lotem zrób próbę na stole bez śmigieł: sprawdź ruch drążków w zakładce odbiornika w Betaflighcie i upewnij się, że po wyłączeniu aparatury włącza się zabezpieczenie po utracie sygnału.