Porada

Lot po punktach w DJI Fly: jak zaplanować trasę, którą powtórzysz

Lot po punktach trasy („Waypoint Flight”) w aplikacji DJI Fly odtwarza zapisaną trasę: ten sam tor lotu, ten sam kierunek nosa drona i to samo pochylenie gimbala, tyle razy, ile potrzebujesz. Przydaje się do comiesięcznego ujęcia budowy, porównania ogrodu przed i po albo powtórki odsłonięcia budynku, bo w kadr wjechał samochód. Część pilotowania przejmuje przy tym dron, więc kilka ustawień decyduje, co się stanie, gdy coś pójdzie nie tak.

Opis opiera się na instrukcjach DJI Mini 4 Pro (2024) i DJI Air 3S (2025). DJI podaje tę funkcję także dla modeli Mini 5 Pro, Air 3, Mavic 4 Pro i serii Mavic 3. Menu różnią się trochę między modelami i wersjami aplikacji, więc zajrzyj do instrukcji swojego drona.

Ustawienia trasy: co dron zrobi na końcu i po utracie sygnału

Tryb włączasz ikoną punktów trasy po lewej stronie podglądu z kamery. Zanim dodasz pierwszy punkt, otwórz na panelu sterowania parametry trasy. Dotyczą całej trasy:

  • Prędkość ogólna („Global Speed”) - domyślna prędkość na każdym odcinku.
  • Koniec lotu („End of Flight”) - co dron robi po ostatnim punkcie: zawisa („Hover”), wraca do punktu startowego („RTH”), ląduje („Land”) albo leci do punktu początkowego trasy („Back to Start”).
  • Utrata sygnału („On Signal Lost”) - co robi, gdy zerwie się łącze z aparaturą: wraca do punktu startowego, zawisa, ląduje albo leci dalej („Continue”). W Unii Europejskiej opcji „Continue” nie da się wybrać, więc bez łączności dron nie dokończy trasy sam.
  • Punkt początkowy („Start Point”) - punkt, od którego zaczyna się trasa. Trasa biegnie tylko do przodu, więc jeśli zaczniesz od dalszego punktu, wcześniejsze dron pominie.

Zachowanie na końcu lotu dobierz do miejsca. Zawis to najspokojniejszy wybór, jeśli następne ujęcie nakręcisz ręcznie. Powrót do punktu startowego korzysta z ustawień powrotu w menu bezpieczeństwa, także z wysokości powrotu, więc sprawdź je, jeśli między końcem trasy a punktem startowym stoją drzewa albo budynki. Lądowanie przy ostatnim punkcie ma sens tylko wtedy, gdy możesz tam dojść, a teren jest wolny.

Dodawanie punktów: dolatujesz albo stukasz w mapę

Przed startem punkty dodasz tylko na mapie. Po starcie, gdy dron ma sygnał GNSS, masz trzy sposoby:

  • naciśnij przycisk Fn na aparaturze RC-N2 albo C1 na DJI RC 2,
  • stuknij przycisk dodawania punktu na panelu sterowania,
  • stuknij w mapę.

DJI zaleca dolecieć w każde miejsce i dodać punkt na miejscu. Gdy dodasz punkt w locie przyciskiem albo z panelu, dron zapisze poziomą pozycję GNSS, wysokość względem miejsca startu, kierunek nosa, pochylenie gimbala i powiększenie. Kadrujesz raz, a dron to zapamiętuje.

Przy punkcie dodanym na mapie dron zna tylko poziomą pozycję. Punkt domyślnie dostaje wysokość 50 m nad miejscem startu, a żeby w ogóle użyć mapy, aparatura musi mieć dostęp do internetu i pobraną mapę. Na wstępny szkic trasy wystarczy, ale potem każdemu punktowi trzeba ręcznie ustawić wysokość, kierunek i pochylenie gimbala.

Punkt przesuniesz po mapie, gdy przytrzymasz go palcem.

Instrukcja ostrzega też, że trasa między punktami biegnie łukiem, więc między dwoma punktami dron może lecieć niżej niż w każdym z nich. Jeśli ustawisz dwa punkty na 20 m po obu stronach szpaleru drzew, sprawdź odstęp od koron pośrodku, nie tylko przy punktach.

Ustawienia pojedynczego punktu

Stuknij numer punktu, żeby otworzyć jego ustawienia:

  • Działanie kamery („Camera Action”) - brak, zdjęcie albo start lub stop nagrywania. Gdy wybierzesz brak działania, dron tylko leci po trasie, a kamerą sterujesz sam. Przy trasie do filmu włącz nagrywanie w pierwszym punkcie i wyłącz w ostatnim.
  • Wysokość („Altitude”) - liczona od miejsca startu. Żeby dokładnie powtórzyć trasę, startuj z tego samego miejsca co przy jej nagrywaniu. Start kilka metrów wyżej albo niżej przesuwa całą trasę o tyle samo.
  • Prędkość („Speed”) - ogólna albo własna („Custom”). Przy własnej dron płynnie przyspiesza albo zwalnia na odcinku do nowej prędkości, więc dostajesz zmianę tempa bez ruszania drążków.
  • Kierunek nosa („Heading”) - wzdłuż trasy („Follow Course”), na punkt zainteresowania („POI”), ręcznie („Manual”, obracasz drona między poprzednim a tym punktem) albo stały kąt („Custom”), który podejrzysz na mapie.
  • Pochylenie gimbala („Gimbal Tilt”) - na punkt zainteresowania, ręcznie albo stały kąt.
  • Powiększenie („Zoom”) - cyfrowe 1-4x, ręczne albo automatyczne („Auto”). Dostępny zakres zależy od trybu: w Mini 4 Pro to 1-2x dla zdjęć 12 Mpx, 1-3x dla 4K i 1-4x dla Full HD. Tryb automatyczny płynnie zmienia powiększenie między punktami, ale nie działa w pierwszym ani w ostatnim punkcie.
  • Czas zawisu („Hovering Time”) - ile dron czeka w punkcie.

Przycisk „Apply to All” kopiuje wybrane ustawienie do wszystkich punktów, z wyjątkiem działania kamery. Przydaje się, gdy cała trasa ma mieć jedną prędkość albo jedno pochylenie gimbala.

Punkty zainteresowania: obiekt zostaje w kadrze

Punkt zainteresowania (POI) dodajesz tak samo jak punkt trasy. Wpisz mu rzeczywistą wysokość obiektu, na przykład dachu albo szczytu wieży, a gimbal pochyli kamerę tak, żeby celowała w ten punkt. Z jednym punktem zainteresowania możesz połączyć kilka punktów trasy. Po połączeniu kierunek nosa i pochylenie gimbala w danym punkcie trasy ustawiają się na punkt zainteresowania.

Tak najprościej zrobić powtarzalny przelot wokół budynku, podobny do orbity: trzy albo cztery punkty dookoła obiektu, wszystkie połączone z jednym punktem zainteresowania na właściwej wysokości, do tego własna prędkość, żeby dron nie szarpał przy każdym punkcie.

Lot po trasie

Zanim naciśniesz „GO”, sprawdź unikanie przeszkód. Gdy w ustawieniach bezpieczeństwa („Settings > Safety”) wybrane jest omijanie („Bypass”) albo hamowanie („Brake”), dron po wykryciu przeszkody w czasie lotu po punktach hamuje i zawisa. Przy wyłączonym unikaniu przeszkód nie wykrywa niczego i uderzy w to, co stoi na trasie. Czujniki mają też martwe strefy i nie widzą zbyt małych obiektów, więc przejdź trasę w myślach: cienkie gałęzie, przewody i szyby musisz wypatrzyć sam.

Dalej:

  1. Stuknij „Next”, żeby jeszcze raz zobaczyć parametry trasy. Tu nadal zmienisz punkt początkowy.
  2. Stuknij „GO”. DJI Fly wysyła zadanie do drona i lot się zaczyna. Na ekranie widać czas lotu, liczbę punktów i długość trasy.
  3. Drążkiem pochylenia przyspieszasz albo zwalniasz drona na trasie.
  4. Przyciskami na ekranie wstrzymujesz, wznawiasz albo przerywasz lot. Po przerwaniu wracasz do ustawień trasy.

Miej drona w zasięgu wzroku, a kciuk blisko przycisku pauzy lotu na aparaturze. Lot po punktach nie zdejmuje z ciebie odpowiedzialności za lot.

Zapisywanie i powtarzanie tras

Podczas planowania DJI Fly co minutę sam zapisuje zadanie. W bibliotece możesz też zapisać trasę ręcznie, zmienić jej nazwę, usunąć ją przesunięciem w lewo i posortować trasy według daty albo odległości od aparatury. Sortowanie według odległości pomaga, gdy masz trasy w kilku miejscach. Z planowania wychodź przyciskiem „Save and Exit”, inaczej możesz zostać ze starszym automatycznym zapisem.

Żeby dobrze powtórzyć trasę, zmieniaj jak najmniej: to samo miejsce startu, te same ustawienia kamery i podobna pora dnia, jeśli liczy się światło. Pozycja GNSS ma pewien błąd, więc dwa przeloty nie pokryją się co do centymetra, ale do poklatkowego filmu z budowy albo porównania pór roku wystarczy.

Czym lot po punktach nie jest

W Mini 4 Pro jest też opcja punktów trasy w trybie poklatkowym („Hyperlapse”). W nim dron robi film poklatkowy wzdłuż punktów i może przelecieć je w kolejności do przodu albo wstecz. To osobny tryb z własnymi zasadami.

Według centrum pomocy DJI aplikacja DJI Fly nie wczytuje też tras z plików KML. Trasy planujesz w aplikacji.

Przepisy w Unii Europejskiej

W odpowiedziach na częste pytania EASA odróżnia loty automatyczne od autonomicznych. Lot po zaprogramowanej trasie to lot automatyczny i jest dozwolony w każdej kategorii, o ile w każdej chwili możesz przejąć sterowanie. Lot autonomiczny, w którym pilot nie może zareagować, jest w kategorii otwartej zabroniony. Wytyczne do przepisu UAS.OPEN.060 mówią to samo: pilot musi móc w każdej chwili przejąć kontrolę, poza sytuacją utraty łącza. W kategorii otwartej nadal potrzebujesz więc kontaktu wzrokowego z dronem, rąk na aparaturze i planu na chwilę, w której przejmujesz sterowanie. Limity odległości i wysokości dla klasy drona i podkategorii obowiązują jak zwykle.