Porada

Moc dynamiczna w ExpressLRS: Max Power, jak SNR i LQ podnoszą nadajnik i kiedy telemetria musi być włączona

Stała wysoka moc nadajnika brzmi bezpiecznie, dopóki moduł się nie przegrzeje, akumulator aparatury nie padnie w połowie sesji, a ty nadal nie puszczasz 500 mW, choć dron stoi pięć metrów dalej. Moc dynamiczna w ExpressLRS (w skrypcie Lua „Dynamic Power”) startuje od najniższej mocy obsługiwanej przez moduł, a potem na podstawie telemetrii z odbiornika podnosi ją albo obniża o kolejne stopnie. Blisko lata chłodno i oszczędnie. Za budynkiem albo daleko wspina się w stronę ustawionego limitu Max Power. Funkcja jest pożyteczna, ale tylko wtedy, gdy telemetria naprawdę dochodzi i wiesz, kiedy ExpressLRS od razu skacze na maksimum.

pt., 16 paź 2026

Czym jest moc dynamiczna (i czym nie jest)

Oficjalna dokumentacja ExpressLRS opisuje to wprost: nadajnik może zejść poniżej skonfigurowanego Max Power na podstawie informacji o sygnale z odbiornika i znów podnieść moc, gdy sygnał słabnie, LQ jest niskie albo LQ spada nagle. Nigdy nie przekracza Max Power. Przy ustawieniu Dynamic na „Off” moduł zawsze nadaje na Max Power.

Poradnik Oscara Lianga o konfiguracji ExpressLRS mówi to samo: moc dynamiczna dostosowuje moc wyjściową do siły sygnału, w zwykłych trybach LoRa korzysta z SNR zamiast surowego RSSI (SNR uwzględnia szum i nie jest zawyżany przez LNA), oszczędza akumulator aparatury, gdy odbiornik jest blisko, a Max Power traktuje jako sufit.

Moc dynamiczna nie zastępuje rozsądnej częstotliwości pakietów. Jeśli potrzebujesz większego zapasu łącza, najpierw zejdź z częstotliwości pakietów, a dopiero potem dokładaj miliwaty. Bazowe ustawienia Oscara Lianga do latania akrobacyjnego to nadal 100-250 mW z włączoną mocą dynamiczną na typowe odległości w parku i na polu. Przy dłuższych lotach zaleca zejście na 150 Hz albo 50 Hz, zanim sięgniesz po wyższą moc.

Jak to włączyć

W skrypcie Lua ExpressLRS wejdź w TX Power. Liczą się trzy ustawienia:

Ustawienie Co robi
Max Power Twardy sufit. Moc dynamiczna nigdy go nie przekroczy.
Dynamic „Off” = zawsze Max Power. „Dyn” = moc dynamiczna włączona. „AUX9”-„AUX12” = moc dynamiczna tylko gdy ten kanał AUX jest w górze; w przeciwnym razie stały Max Power.
Fan Thresh Jeśli moduł ma wentylator, włącza się od tego poziomu mocy po krótkim opóźnieniu. Oscar Liang przy lotach powyżej 250 mW poleca próg 250 mW.

Uzbrajaj na AUX1 w górze (około 2000 µs), chyba że w EdgeTX dla ExpressLRS 4 przeniosłeś uzbrajanie na inny przełącznik. Moc dynamiczna traktuje stan „uzbrojony” specjalnie, gdy telemetria znika (patrz niżej).

Po włączeniu modułu z aktywną mocą dynamiczną nadawanie zaczyna się od najniższej mocy obsługiwanej przez sprzęt i rośnie dopiero wtedy, gdy telemetria o to poprosi.

Telemetria jest obowiązkowa

Moc dynamiczna wymaga telemetrii. We współczynniku telemetrii („Telem Ratio”) nie może być „Off” ani „Race”. Dokumentacja mówi, że działa każdy współczynnik inny niż wyłączony, ale algorytm jest dostrojony do mniej więcej dwóch pakietów Link Statistics na sekundę. Opcja Std (Standard) to zapewnia. Przy ręcznym współczynniku ExpressLRS podaje minimalne zalecenia zależnie od częstotliwości pakietów, na przykład:

Częstotliwość pakietów Minimalny zalecany współczynnik telemetrii
1000 Hz / 500 Hz 1:128
250 Hz / 200 Hz 1:64
150 Hz / 100 Hz 1:32
50 Hz 1:16

Do latania akrobacyjnego Std jest najprostszym wyborem i zgadza się z poradnikiem o częstotliwości pakietów na tej stronie.

Gdy telemetria jest słaba, a łącze sterujące nadal trzyma, aparatura będzie krzyczeć „Telemetry Lost”, a moc dynamiczna może siedzieć na Max Power, bo nie dostaje czystego sprzężenia zwrotnego. Oscar Liang zwraca uwagę, że odbiorniki zwykle nadają telemetrię ze znacznie niższą mocą niż nadajnik (często około 25 mW, na nowszych odbiornikach czasem do 100 mW), więc na długim locie telemetria pada pierwsza. Sterowanie może być nadal solidne. Dla mocy dynamicznej oznacza to, że nadajnik może wtedy grzać się i ciągnąć prąd bardziej, niż powinien.

Jak moc spada

W zwykłych trybach LoRa (nie FLRC) moc dynamiczna korzysta ze średniego SNR z odbiornika. Jeśli SNR jest powyżej progu zależnego od częstotliwości pakietów, a LQ wynosi co najmniej 95%, moc spada o jeden stopień. Przykłady z dokumentacji: przy 250 Hz LoRa obniż moc, gdy SNR jest >= 9,5; przy 150 Hz, gdy SNR jest >= 8,5.

Tryby FLRC (częstotliwości zaczynające się od F albo D) używają uśrednionego RSSI w dBm. Moc spada o jeden stopień, gdy RSSI jest >= -83 dBm, znów tylko przy odpowiednio wysokim LQ.

Jak moc rośnie

Wolna ścieżka w górę odwzorowuje ścieżkę w dół, tylko z ciaśniejszymi progami (na przykład 250 Hz podnosi moc, gdy SNR jest <= 3,0; 150 Hz, gdy SNR jest <= 0,0; FLRC, gdy RSSI jest <= -89 dBm). Brakujące pakiety telemetrii też podnoszą moc: po dwóch kolejnych straconych pakietach każdy następny brak podnosi moc o jeden poziom, aż telemetria wróci.

Trzy warunki skaczą od razu do Max Power:

  1. LQ spada poniżej 50%.
  2. LQ spada gwałtownie w jednym odczycie telemetrii względem średniej kroczącej (przykład z dokumentacji: średnia 100%, potem pakiet z LQ 80%). To ma reagować na lot za przeszkodą, gdzie zwykle zaraz będzie jeszcze gorzej.
  3. Telemetria znika całkowicie przy włączonym uzbrojeniu. Rozłączenie + uzbrojenie = Max Power.

Jeśli LQ jest poniżej 85% i żaden z twardych skoków jeszcze nie zadziałał, moc i tak rośnie o jeden poziom.

Przy rozbrojeniu utrata telemetrii nie wpycha Max Power. Moc zostaje na bieżącym poziomie, aż telemetria wróci. Dzięki temu wszystkie aparatury na stole nie wybuchają maksymalną mocą, gdy odłączasz pakiet.

Jaką Max Power wybrać

Liczą się przepisy i sprzęt. Oprogramowanie EU LBT kończy się na 100 mW. Wiele modułów kończy się na 250 mW; inne dochodzą do 500 mW, 1 W albo 2 W. Oscar Liang zauważa, że 2,4 GHz przy 100 mW w testach sięgało dziesiątek kilometrów, więc do latania akrobacyjnego rzadko potrzebujesz absolutnego maksimum modułu. Wyższa moc skraca czas pracy aparatury i wymaga chłodzenia. Jego praktyczny zakres do latania akrobacyjnego to Max Power 100-250 mW z włączoną mocą dynamiczną. Wyższy Max Power bierz przy potrzebie lepszej penetracji albo większego zasięgu, a do poważnych lotów dalekich wolisz niższą częstotliwość pakietów.

Ustaw Fan Thresh na 250 mW (albo na poziom, od którego producent chce wentylator), żeby chłodzenie ruszyło, zanim polecisz dłuższy czas na wysokiej mocy.

Moc na OSD albo głosem z aparatury

Żeby bieżącą moc nadajnika mieć na OSD FPV, włącz element TX Uplink Power i w skrypcie Lua ustaw tryb przełączników („Switch Mode”) na Wide. Tryb Hybrid nie wysyła mocy do OSD. Potrzebujesz też względnie nowego Betaflighta (4.3+) albo iNav (2.6+).

W EdgeTX / OpenTX możesz ogłaszać zmiany mocy: przełącznik logiczny |Δ|>x dla TPWR (1 mW), a potem funkcja specjalna, która odtwarza wartość TPWR, gdy ten przełącznik się przełączy. Uwaga: OpenTX nie ma poprawnej wartości 50 mW w protokole CRSF i może odczytać 0 mW; EdgeTX od 2.5.0 czyta 50 mW prawidłowo.

Sensowna konfiguracja na start

Dla typowej piątki akrobacyjnej na 2,4 GHz:

  1. Częstotliwość pakietów 250 Hz (albo ta, którą już latasz według poradnika o częstotliwości pakietów).
  2. Współczynnik telemetrii Std.
  3. Tryb przełączników Wide, jeśli na OSD ma być moc nadajnika.
  4. Max Power 100 mW albo 250 mW (zgodnie z lokalnym prawem i limitem modułu).
  5. Dynamic Dyn.
  6. Fan Thresh 250 mW, jeśli moduł ma wentylator i Max Power może dojść do tego poziomu.

Poleć jeden pakiet blisko domu i patrz na TPWR (albo słuchaj odczytu). Na stole i w bliskim lataniu akrobacyjnym powinna być niska moc, z krótkimi skokami w górę, gdy między tobą a dronem pojawi się karbon albo budynek. Jeśli przez cały lot siedzisz na Max Power przy LQ 99%, sprawdź współczynnik telemetrii, ustawienie anteny odbiornika i to, czy nie leci ciągłe „Telemetry Lost”.

Moc dynamiczna należy do tych ustawień radiowych, które nagradzają za robienie mniej: zostaw sensowny sufit Max Power, trzymaj telemetrię Std i pozwól łączu prosić o miliwaty dopiero wtedy, gdy ich potrzebuje.