Liczby w tym poradniku dotyczą dwóch dronów. Cztery gotowe rodzaje panoram opisuje instrukcja DJI Mini 4 Pro. Przy DJI Mini 5 Pro korzystałem z dokładnego testu na blogu VicVideoPic, który omawia też nowszy tryb swobodny. Inne modele DJI mają podobne menu, ale liczba klatek i dostępne opcje mogą się różnić, więc sprawdź je w swoim dronie.
Gdzie to znaleźć
W DJI Fly otwórz w widoku kamery tryby fotografowania i wybierz panoramę („Pano”). Instrukcja Mini 4 Pro wymienia cztery rodzaje: sferę („Sphere”), 180°, szeroki kąt („Wide Angle”) i pion („Vertical”). Dron robi kilka zdjęć, a aplikacja składa z nich panoramę wybranego rodzaju. W Mini 5 Pro na górze listy jest piąty rodzaj, tryb swobodny („Free”).
Kilka ograniczeń, o których dobrze wiedzieć przed wyjściem w teren:
- VicVideoPic zauważa, że panoramę da się wybrać tylko wtedy, gdy dron jest w powietrzu.
- Według instrukcji Mini 4 Pro tryb pionowy kamery („Portrait”, gimbal obrócony o 90° do ujęć pionowych) nie działa razem z panoramą.
- Ta sama instrukcja podaje, że panorama jest niedostępna po założeniu dodatkowego obiektywu szerokokątnego.
- W Mini 5 Pro, według VicVideoPic, panorama nie korzysta z trybu teleobiektywu 48 mm, trybu 50 MP ani HDR.
Pięć rodzajów panoramy
Sfera. Pełny widok 360°. Mini 5 Pro robi do niej 33 zdjęcia jedno po drugim. Spłaszczenie 360° do płaskiego obrazu dodaje zniekształceń, które mogą wyglądać nierealnie. Taką panoramę można też udostępnić jako interaktywne zdjęcie 360°. Gimbal nie skieruje kamery pionowo w górę, więc szczyt nieba dorabia program. VicVideoPic zauważa, że w Mini 5 Pro brakującego nieba jest mniej niż w Mini 4 Pro.
180°. Szeroki pas wzdłuż horyzontu. W Mini 5 Pro to 21 zdjęć i mniej zniekształceń niż w sferze. Sprawdza się jako klasyczna płaska panorama, a rozdzielczość zostawia zapas na kadrowanie albo duży wydruk.
Szeroki kąt. 9 zdjęć w trzech rzędach i trzech kolumnach, czyli kadr szerszy i wyższy niż pojedyncze zdjęcie.
Pion. Jedna kolumna z trzech zdjęć. Do wysokich obiektów: wieży, wodospadu, ściany skalnej.
Tryb swobodny. Obszar wybierasz sam. VicVideoPic pisze, że DJI wprowadził go do lżejszych dronów razem z Air 3S. Według FAQ DJI do Air 3S obie kamery tego drona, szerokokątna i średni teleobiektyw, obsługują panoramę swobodną z dowolnie wybranym zakresem kadru. W Mini 5 Pro wygląda to tak:
- Wybierz tryb swobodny na górze menu panoram.
- Skieruj kamerę na lewy górny róg obszaru i dotknij „Start” (albo naciśnij C1 na aparaturze DJI RC 2).
- Obróć drona w prawo i pochyl gimbal w dół, do prawego dolnego rogu, a potem dotknij tego samego przycisku, który teraz nazywa się „End”.
- Aplikacja sama obliczy, ile zdjęć potrzebuje i na ile mają na siebie zachodzić.
Autor VicVideoPic uważa, że tryb swobodny czyni panoramę 180°, szeroki kąt i pion prawie zbędnymi. Sam używa tylko jego, chyba że potrzebuje interaktywnej albo celowo zniekształconej sfery.
Ekspozycja, balans bieli i filtry
Panorama składa się z wielu klatek i wszystko, co zmienia się między nimi, widać potem jako szew albo pas.
Ekspozycja. W panoramie można przełączać ekspozycję automatyczną i ręczną. VicVideoPic robi większość panoram w trybie ręcznym, bo automatyka zwykle za bardzo rozjaśnia ziemię. Przy słabym świetle przechodzi na automat.
Balans bieli. Ustaw go ręcznie, żeby kolory nie zmieniały się z klatki na klatkę. VicVideoPic w Mini 5 Pro ustawia w dzień około 5200 K, a przy słabym świetle więcej. Traktuj to jako punkt wyjścia, a nie zasadę.
Słońce. W sferze słońce zawsze jest w kadrze, przez co trudno dobrać ekspozycję. Zdjęcia o wschodzie albo zachodzie słońca, albo przy słońcu za chmurami, zmniejszają rozpiętość tonalną sceny.
Filtry polaryzacyjne. Do panoram zostaw je w domu. Działanie polaryzatora zależy od kąta względem słońca, więc na szerokiej panoramie niebo wychodzi w wyraźne pasy.
Widoki, które się nie skleją. Program sklejający potrzebuje dużo szczegółów, żeby dopasować klatki. Kadr, w którym dominuje woda albo czyste niebo, może się nie skleić.
Kiedy dron robi zdjęcia
Gdy seria się zacznie, nie ruszaj drążków. Według opisu filmu DJI o panoramach w Air 3S na stronie drohnen.de serię przerywa dotknięcie czerwonego przycisku w widoku kamery albo naciśnięcie przycisku wstrzymania lotu („Flight Pause”), a ruch drążków również ją przerywa. Wszystko, co się porusza, na przykład samochody albo ludzie, może wyjść podwójnie albo przecięte na pół, bo każda klatka powstaje chwilę po poprzedniej.
Zachowaj pojedyncze klatki
Dron zapisuje sklejoną panoramę jako JPEG. Według VicVideoPic automatyczne panoramy z Mini 5 Pro nadają się do użycia bez obróbki i są wyraźnie lepsze niż z Mini 4 Pro. Do sklejania na komputerze potrzebujesz jednak pojedynczych klatek:
- Instrukcja Mini 4 Pro podaje rodzaj zdjęcia („Photo Type”) jako ustawienie kamery dla panoramy.
- W Mini 5 Pro w oknie ustawień panoramy, w zakładce „Original”, można zapisywać każdą klatkę jako RAW albo JPEG.
- Na karcie VicVideoPic znalazł sklejone pliki JPEG w folderze DJI, a pojedyncze klatki w osobnym folderze Panorama.
Klatki RAW dają najwięcej zapasu przy ratowaniu jasnego nieba. Zajmują też dużo więcej miejsca na karcie, bo jedna sfera to 33 pliki.
Sklejanie w Lightroom Classic
Strona pomocy Adobe opisuje to krok po kroku. Zaznacz klatki i wybierz „Photo > Photo Merge > Panorama” (Ctrl+M w Windows, Control+M na Macu). Potem wybierz rzutowanie:
- sferyczne („Spherical”): jakby obraz był rozpięty na wewnętrznej stronie kuli. Adobe zaleca je do bardzo szerokich i wielorzędowych panoram, czyli do większości serii z drona w trybach sfery, 180° i szerokiego kąta;
- walcowe („Cylindrical”): jakby obraz był rozpięty na wewnętrznej stronie walca. Dobre do szerokich panoram, a linie pionowe zostają proste;
- perspektywiczne („Perspective”): jakby obraz był rzutowany na płaską powierzchnię. Proste linie zostają proste, co pasuje do architektury, ale bardzo szerokie panoramy mocno zniekształcają się na brzegach.
Suwak zaginania krawędzi („Boundary Warp”, 0-100) wygina panoramę tak, żeby wypełniła prostokąt, dzięki czemu zachowujesz to, co przy brzegach zabrałoby kadrowanie. Opcja „Fill Edges” automatycznie wypełnia nierówne krawędzie, a „Auto Crop” obcina puste obszary. „Create Stack” grupuje panoramę razem z klatkami, z których powstała. Panorama trafia do katalogu jako zwykłe zdjęcie, które obrabiasz tak samo jak każde inne.
Lightroom potrafi też złożyć panoramę HDR ze zdjęć z różną ekspozycją („Photo > Photo Merge > HDR Panorama”), ale tylko wtedy, gdy każda seria ma tyle samo zdjęć i takie same różnice ekspozycji, a zdjęcia w każdej serii zrobiono jedno po drugim.
Krótka lista kontrolna
- Wzleć na tyle wysoko, żeby nic nie było blisko drona, i wybierz spokojną pogodę.
- Wybierz rodzaj: tryb swobodny do konkretnego obszaru, 180° do horyzontu, pion do wysokich obiektów, sferę do interaktywnego zdjęcia 360°.
- Ustaw balans bieli ręcznie i rozważ ręczną ekspozycję.
- Bez polaryzatora.
- Włącz zapis pojedynczych klatek, jeśli zamierzasz sklejać je sam.
- Naciśnij spust i nie dotykaj drążków, dopóki dron nie skończy.
- W domu sklej klatki w Lightroomie z rzutowaniem sferycznym albo walcowym i dopasuj zaginanie krawędzi.