Poradnik dotyczy nadajników analogowych i HDZero, które obsługują SmartAudio albo IRC Tramp. Przy DJI i Walksnail dokumentacja Configuratora każe tę zakładkę po prostu pominąć.
Jak to połączyć
SmartAudio i IRC Tramp potrzebują jednej linii sterującej: wolne pole TX wybranego UART-u na kontrolerze lotu łączysz z polem sterowania na nadajniku.
- SmartAudio (TBS Unify i wiele klonów): TX UART-u do wejścia SmartAudio na nadajniku. W zakładce portów („Ports”) wybierz w kolumnie urządzeń peryferyjnych „VTX (TBS SmartAudio)”. Prędkość może zostać na AUTO.
- IRC Tramp: przewód T (telemetria) do wolnego sprzętowego TX UART-u. W zakładce portów wybierz „IRC Tramp”.
Wiki Betaflighta opisuje dla obu protokołów te same kroki w zakładce portów. SmartAudio czasem działa też na programowym porcie szeregowym, ale na początek łatwiej z prawdziwym, sprzętowym UART-em.
Po lutowaniu podłącz USB i akumulator, bo nadajnik musi dostać zasilanie z pakietu. W zakładce nadajnika wideo pole „Device ready” powinno pokazać „Yes”, a typ nadajnika SmartAudio albo Tramp. Jeśli zostaje „No”, problem leży w UART-cie, w wyborze urządzenia w zakładce portów albo w samym przewodzie. Najpierw to napraw, a dopiero potem zajmuj się tabelą.
Po co jest tabela VTX
Od wersji 4.1 pasma, kanały i poziomy mocy nie są już zaszyte w oprogramowaniu. Zapisuje się je w tabeli vtxTable, którą wczytujesz z pliku albo wypełniasz ręcznie. Wiki stawia sprawę jasno: tabela ma pasować do sprzętu, do lokalnych przepisów i do tego, co naprawdę chcesz mieć do wyboru.
Gotowy plik JSON wczytasz w zakładce nadajnika przyciskiem „Load from file” albo wkleisz ze schowka. Możesz też wypełnić tabelę ręcznie i zapisać ją przyciskiem „Save”. Gotowe tabele na wiki są podzielone według protokołu i regionu (USA albo UE): IRC Tramp, SmartAudio 1.0, 2.0 i 2.1 oraz wbudowany układ RTC6705.
Zamiast uczyć się częstotliwości na pamięć, zrozum dwie rzeczy:
- FACTORY czy CUSTOM. W trybie FACTORY Betaflight wysyła numer pasma i kanału, a częstotliwość wynika z tablicy zapisanej w nadajniku. Częstotliwości w twojej tabeli służą wtedy głównie do wyświetlania w OSD, więc muszą się zgadzać z tym, co nadajnik faktycznie nadaje. W trybie CUSTOM Betaflight wysyła częstotliwość w MHz. IRC Tramp i RTC6705 znają tylko CUSTOM.
- Częstotliwość 0 oznacza wyłączony kanał. Jeśli wpiszesz 0, danego kanału nie da się wybrać. W ten sposób usuwasz z tabeli FACTORY kanały niedozwolone w twoim kraju i nie przekłamujesz przy tym pozostałych.
Wartości mocy zależą od protokołu
Liczba w OSD (25, 200, 800) nie zawsze jest tym, co trafia do nadajnika. Wartości podane na wiki:
| Protokół | Liczba poziomów | Wartości do VTX | Typowe etykiety |
|---|---|---|---|
| IRC Tramp | 5 | 25 100 200 400 600 | 25 100 200 400 600 |
| SmartAudio 1.0 | 4 | 7 16 25 40 | 25 200 500 800 |
| SmartAudio 2.0 | 4 | 0 1 2 3 | 25 200 500 800 |
| SmartAudio 2.1 | zależy od modelu | wartości w dBm (np. 14 20 26 30) | np. 25 100 400 1W |
| rtc6705 | 2 | 1 2 | MIN MAX |
W SmartAudio 2.1 poziomy różnią się między modelami. Wiki radzi wypisać je poleceniem vtx_info w CLI i podaje przykłady dla TBS Unify Pro32 Nano, Pro32 HV i Unify EVO. Poziomy, których przepisy w twoim kraju nie dopuszczają, możesz z tabeli w ogóle usunąć. Etykiety mogą być dowolnymi krótkimi napisami, ale wartości bierz z dokumentacji, a nie zgaduj.
Jeśli w OSD moc się zmienia, a zasięg nie, najczęściej wczytano tabelę dla złej wersji SmartAudio. Wiki podaje, jak to sprawdzić w trybie debugowania: Debug[0] równe 100 albo 116 oznacza SA 1.0, 200 albo 216 to SA 2.0, a 300 albo 316 to SA 2.1.
Tryb pit to nie jest poziom mocy
Tryb pit („pit mode”) to osobny stan z bardzo małą mocą. Dzięki niemu możesz konfigurować drona na stole i nie zagłuszać innych pilotów. Według opisu zakładki zasięg spada wtedy zwykle poniżej 5 m. Nie dopisuj więc wiersza „pit” do tabeli mocy. Wiki wyjaśnia, że tryb pit włącza się z menu OSD, przełącznikiem AUX albo ze skryptu Lua, a w vtxTable go nie ma.
O czym łatwo zapomnieć:
- SmartAudio 1.0 i 2.0 wchodzą w tryb pit tylko przy włączaniu zasilania. Betaflight potrafi je z niego wyprowadzić, ale już po uruchomieniu nie wprowadzi ich do niego z powrotem.
- Płytki z RTC6705, o ile w ogóle obsługują tryb pit, zwykle po prostu wyłączają nadajnik, zamiast nadawać z minimalną mocą.
Obniżanie mocy po rozbrojeniu
Opcja „Low Power Disarm” w zakładce nadajnika wideo ma trzy ustawienia:
- Off - nadajnik nadaje z wybraną mocą bez względu na to, czy dron jest uzbrojony.
- On - po rozbrojeniu moc spada do najniższego poziomu. Wyjątek: jeśli dron rozbroił się po włączeniu trybu awaryjnego, moc zostaje bez zmian.
- On until first arm - najniższa moc do pierwszego uzbrojenia, potem już ustawiona moc do końca sesji.
W starszych wersjach ta sama opcja to w CLI vtx_low_power_disarm. Wyjątek po trybie awaryjnym ma sens: kiedy łącze i tak już szwankuje, obraz nie powinien jeszcze dodatkowo słabnąć do 25 mW.
Obniżanie mocy przydaje się w terenie, gdy między lotami dron stoi z podłączonym pakietem, bo sprawdzasz OSD i aparaturę, a pełna moc nie jest do niczego potrzebna. Na zawodach, gdzie lata wiele osób, nie zastąpi trybu pit.
Kolejność konfiguracji
- Przylutuj przewód sterujący do wolnego pola TX i do pola sterowania na nadajniku. Zanim cokolwiek włączysz, przykręć antenę.
- W zakładce portów włącz na tym UART-cie SmartAudio albo IRC Tramp i zapisz.
- Zasil nadajnik z pakietu (w nowym dronie przez ogranicznik prądu) i sprawdź, czy „Device ready” pokazuje „Yes”.
- Wczytaj tabelę VTX dla swojego protokołu i regionu, usuń niedozwolone kanały i zbędne poziomy mocy, zapisz.
- Ustaw pasmo, kanał i moc do latania. Jeśli między lotami nie chcesz zagłuszać innych, włącz „Low Power Disarm”.
- Zmień raz kanał albo moc z menu OSD lub skryptu Lua i sprawdź, czy gogle za tym nadążają. Jeśli OSD pokazuje zmianę, a obraz się nie zmienia, winne są wartości w tabeli albo wersja SmartAudio.
Jeśli zostawiasz w tabeli wysokie poziomy mocy, pamiętaj o przepisach. Wiki zrzuca odpowiedzialność na pilota i właśnie dlatego istnieją osobne tabele dla UE.